เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2550
เรามีโอกาสได้ไปดูหนังเรื่อง "พลอย"
ของคุณ "เป็นเอก" มา
ได้บัตรมายังไงน่ะหรือ --
ก็แค่ทำตัวแย่ๆ
โดยการไปเขียนไดอารีเรื่องรักของเรา
ในไดอารีคนอื่น อย่าง ไดอารีของพลอย
งานจัดที่ SFX Central World
โอ่อ่าหลาย....
น้องสายป่านหน้าตาน่ารักดี
ดูไปแล้วเหมือน นุ๊ค
ซักนุ๊คแหละ เราไม่ค่อยรู้จักดารา
แล้วก็ได้เห็นอนันดาตัวเป็นๆ
แบบจับต้องได้ แต่เราเข้าไม่ถึง
เรามันคนละชนชั้นกัน
ยิ่งดูยิ่งเหมือน ออลันโด บลูม
กรี๊ดดดดด
....
"หนังเป็นเอก หนังเหี้ยไรว๊ะ ดูไม่รู้เรื่อง"
หลายคนบอกอย่างนั้น
แต่เราไม่เข้าใจว่า
"มึงจะตีความหาพระแสงอะไรกันมากมาย"
หนังเรื่อง พลอย นี่ก็เหมือนกัน
มีหลายอย่างที่เกิดขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล
เป็นต้นว่า ตุ๊กแกมาร้อง "อั๊บแอ่ๆ" อยู่ในโรงแรม 5 ดาวทำไม
แม่บ้านจะร้องเพลงหลังเสร็จกิจทำไม
(มันให้ความรู้สึก หมานคร มากเลย ฉากนี้เราว่าแปลกๆ)
อะไรอย่างนี้ แหละ มีอีกเยอะ แต่เดี๋ยวว่าเราสปอย
ดูเสร็จออกมาก็ติดใจอะไรหลายอย่าง
คือเราว่า ที่เค้าทิ้งๆไว้ เพื่อให้คนดูคิดเอง
นานาจิตตัง
ต่างคนต่างความคิด
เราว่ามันเป็นวิธีอันชาญฉลาดของผู้กำกับ
คือเราไม่ต้องป้อนคนดูทั้งหมด...
ให้คนดูได้คิดเองบ้างในมุมความคิดของเขาเอง
อย่าง...
ตกลงแดงโดนข่มขืนจริงหรือ
อนันดาได้กับแม่บ้านจริงหรือ
พลอยเขียนอะไรทิ้งไว้ จนทำให้แดงเห็นว่าเธอเป็นเด็กน่ารัก
อย่างนี้เป็นต้น
หรือจะทิ้งไว้เผื่อเขียน พลอย2
สรุปแล้ว...
เราไม่ได้คิดว่าหนังดี
แต่เรารู้สึกดีกับหนัง
อย่าทำเรื่องหนังให้เป็นเรื่องยาก
เมื่อหลายวันก่อน (อาจหลายอาทิตย์)
ดูรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง
เค้าเปิดประเด็นเรื่อง นักเรียนแบกกระเป๋าหนัก
อาจทำให้กระดูกเบี้ยว (ประมาณนั้น)
มีคนเข้ามาร่วมเสนอความเห็นมากมาย
เป็นต้นว่า...
ลดจำนวนหนังสือในแต่ละวิชา
ให้เด็กเอาหนังสือไว้ในเก๊ะ
มีล๊อคเกอร์หลังห้องเรียน
ให้เปลี่ยนกระเป๋านักเรียนเป็นกระเป๋าลาก
ฯลฯ
ดีไม่มีใครเสนอ ให้เด็กเรียนเพาะกายในวิชาพละศึกษา
สำหรับเราคิดว่าน่าจะให้เรียนเป็นชีทเอาที่โรงเรียน
หนังสือเอาไว้ที่บ้านไว้อ่าน
มีแบบฝึกหัดเล่มบางๆ วิชาละ 1 เล่ม
แค่นี้ก็ใช้กระเป๋าใบเดิมได้ โดยมีน้ำหนักเบาลง
สมัยประถมเราเอากระเป๋านักเรียนชั่งน้ำหนักทุกวันตอนเช้า
มันไม่เคยผอมลงเลย...4-5-6 โล ตลอด
ก็ดีน๊ะ...ทุกวันนี้เราร่างกายกำยำดี
เมื่อหลายคืนก่อน (แต่ไม่ถึงอาทิตย์)
ฟัง GET
เปิดประเด็นเรื่อง...
"นักเรียนไทยสมควรเรียนโรงเรียนอินเตอร์ 100% หรือเปล่า"
มีทั้งคนเห็นด้วย และไม่เห็นด้วย
สาเหตุมาจากเรื่อง ภาษาอังกฤษ ของคนไทย
และความกล้าแสดงออกของเด็ก
มีผู้ชายคนนึงโทรเข้าไปแสดงความเห็น
เราประทับใจมากเลย
เค้าบอกว่า ขอพูดในนามของอาจารย์สอนภาษาอังกฤษ
ผมว่าไม่จำเป็นเลย
เรียนภาษาอังกฤษไปเรียนหลังจบปริญญาตรีก็ได้
การที่คนไทยพูดอังกฤษไม่ค่อยได้
เพราะความขี้อายที่ถูกปลูกฝังมา
ทำให้เวลาพูดจะไม่กล้า "กระแดะ"
(โหย...โดน)
ฯลฯ เอาเป็นว่าพูดโดน พูดตรง พูดดี
สำหรับเรา เราว่าไม่เห็นจำเป็นเหมือนกัน
ภาษามันอยู่ที่การขวนขวาย การเอาใจใส่ของแต่ละคน
เอาอาจารย์ต่างประเทศมาเป็นเสริม เพื่อความคุ้นเคยในสำเนียงก็พอแล้ว
ส่วนเรื่องความกล้าแสดงออกของเด็ก
น่าจะแก้ปัญหาที่หลักสูตรมากกว่า
มันอยู่ที่ผู้ใหญ่ของประเทศเราแล้วหละ
มันต้องพัฒนาบ้าง... เปิดโลกทัศน์
คนไทยบ้าวิชาการ...เค้าว่ากันอย่างนี้
จุดไฟนำความมืดในชีวิต
ผิดเหรอ?
แปลกเหรอ??
...
...
...
ไม่นี่!!!
